Ramazan Bayramı kapıya dayandı ancak Gümüşhane'nin köylerinde eski bayram heyecanı yok. Bir zamanlar arefe günü hareketlenen, bayram sabahı çocuk sesleriyle şenlenen köyler, bugün sessizliğe bürünmüş durumda. Gurbetçilerin büyük bölümü, izin sürelerinin kısa olması ve her geçen gün ağırlaşan ekonomik koşullar nedeniyle memleket ziyaretini bir sonraki bayrama erteledi.
Eski Ramazan gecelerinde köy meydanlarında kurulan iftar sofraları, bayramlaşma turları, büyüklerin elini öpen çocuk sıraları... Tüm bu güzellikler artık sadece anılarda kaldı. İnsanlar birbirine olan güvenini kaybetti, zengin fakiri unuttu, tok açı bilmez oldu. Toplumsal dayanışma yerini bireysel kaygılara bıraktı.
En güzeli şeker toplamaktı...
Bayram sabahı için akşamdan hazırlanan elbiseler, sabırsızlıkla beklenen bayram vakti, elde torbalarla kapı kapı dolaşıp şeker toplamak... Köy yerinde toplanan şekerlerin tadı bir başkaydı. Hele bayram arefesinde kavrulan helvaların kokusu, tüm köyü sarar, herkese mutluluk verirdi. Gümüşhane köyleri bu güzellikleri çoktan unuttu.
Gurbetçilerin gelmediği, gençlerin şehirlere göç ettiği köylerde sadece yaşlılar kaldı. Onlar da çocuklarının, torunlarının yolunu gözlüyor. Ama bu bayram da bekledikleri olmayacak. Bayramlaşmalar telefonla yapılacak, dualar uzaktan edilecek. Gümüşhane'nin yalnız köylerinde bayramlar buruk geçecek.