
Anadolu’nun en eski üretim biçimlerinden biri olan dokumacılık, günümüzde sessiz bir yok oluş sürecine girmiş durumda. Karadeniz Günleri’nde sergilenen dokuma ürünleri, bu kadim sanatın geldiği noktayı gözler önüne serdi.
Rize’de üretilen endüstriyel kenevirden elde edilen hammaddelerle hazırlanan dokumalar, büyük bir ustalık ve sabırla işleniyor. Ziyaretçilerin yoğun ilgisini çeken bu ürünler, aynı zamanda dokumacılığın neden yeterince yaygınlaşamadığı sorusunu da beraberinde getiriyor.
Geçmişte dokumacılığı kırsalda yaygınlaştırmak amacıyla önemli adımlar atılmıştı. Dönemin milletvekili Ali Bayramoğlu’nun desteğiyle, boş köy okullarına kurulan tezgâhlarla köylülerin bu alana yönlendirilmesi hedeflendi. Ancak gerekli altyapı, eğitim ve pazar desteği sağlanamayınca bu girişim uzun ömürlü olamadı.
Bugün Karadeniz Günleri’nde sergilenen dokumalar, bir yandan emeğin ve ustalığın simgesi olurken, diğer yandan kaybolma riski altındaki bir zanaatin sessiz çığlığını temsil ediyor.








