
Gümüşhane’de elli yıl öncesine kadar köylünün vazgeçilmezi olan harman yerleri, şimdilerde sessizliğe gömüldü. O yıllarda öküz arabalarının arkasına bağlanan geven tahtaları arasına konulan taşlarla yapılan harman işlemi, traktörün bölgeye girmesiyle birlikte tarihe karıştı.
Harman kültürü, sadece tarımsal bir faaliyet değil aynı zamanda köylünün bir araya geldiği, dayanışma içinde çalıştığı bir gelenekti. Saman ve buğdayın geven tahtaları arasındaki taşlarla ezilip elenmesiyle yapılan bu işlem, günlerce sürer, köy halkı birlikte hareket ederdi.
Traktörün Gümüşhane genelinde yaygınlaşmasıyla birlikte harman yerleri terk edildi. Kör saban da yerini modern tarım aletlerine bıraktı. Bir bakıma teknoloji, harmanı ve o eski usul tarım yöntemlerini yendi. Şimdi yaşlılar, gençlere o günleri anlatırken gözleri uzaklara dalıyor.






