
Gümüşhane’nin gurbetle imtihanı uzun yıllara dayanıyor. Ekonomik sebeplerle memleketinden ayrılan binlerce insan, hayatını başka şehirlerde kurdu. Ancak her dönüşte bavuluna memleketin bereketini koymayı ihmal etmezdi.
Bugün o gelenek zayıfladı.
Eskiden köy evlerinin kapısı üretime açılırdı. Tereyağı küplerden çıkar, peynir bez torbalarda hazırlanır, tandır ekmeği günlerce dayanırdı. Şimdi ise köyler büyük ölçüde boş. Tarlalar işlenmiyor, ahırlar sessiz.
Gümüşhaneli, gurbete dönerken çoğu zaman sadece pestil ve köme götürebiliyor. Çünkü ev üretimi neredeyse sona ermiş durumda. Kırsal nüfusun azalması ve üretim alışkanlıklarının değişmesi, memleket ekonomisini de doğrudan etkiledi.
Uzmanlara göre kırsal kalkınma olmadan göçün tersine dönmesi zor görünüyor. Üretim yeniden canlanmadıkça, bavullar da dolmayacak.
Gümüşhane’nin geleceği için en büyük soru şu: Köyler yeniden üretimle ayağa kalkabilir mi?







